Whisky a bourbon: różnice w zbożu, beczce i dojrzewaniu

Bourbon jest rodzajem whisky, więc nie są to dwie rozłączne kategorie. Najważniejsze różnice dotyczą surowca, miejsca produkcji i beczek. Sam bardziej słodki aromat nie wystarcza do rozpoznania bourbonu; rozstrzygają wymagania produkcyjne i oznaczenie na etykiecie.

Co musi spełniać bourbon?

Zgodnie z amerykańskimi przepisami bourbon musi być destylowany i dojrzewać w Stanach Zjednoczonych. Nie musi pochodzić wyłącznie z Kentucky. Zacier musi zawierać co najmniej 51% kukurydzy, a pozostałą część mogą stanowić inne zboża, na przykład żyto, pszenica lub słodowany jęczmień.

Destylacja odbywa się do mocy nieprzekraczającej 80% objętości alkoholu. Dojrzewanie wymaga nowych, opalanych od wewnątrz dębowych beczek. Przy wlewaniu do beczki moc nie może przekraczać 62,5%. Bourbon nie może zawierać dodanych substancji barwiących ani smakowych dopuszczanych w niektórych innych kategoriach whisky.

Trzy różne wartości mocy

EtapZnaczenie dla bourbonu
DestylacjaNie więcej niż 80% obj.
Wlewanie do nowej beczkiNie więcej niż 62,5% obj.
Butelkowanie jako whiskyNie mniej niż 40% obj.

Limit 62,5% dotyczy wejścia do beczki, a nie górnej granicy butelkowania. W czasie dojrzewania alkohol i woda odparowują w różnych proporcjach, a moc może się zmieniać. Dlatego określenie „cask strength” nie jest sprzeczne z istnieniem limitu na wcześniejszym etapie produkcji.

Straight bourbon i czas dojrzewania

Zwykła kategoria bourbonu nie ma ogólnego minimalnego okresu dojrzewania wyrażonego w latach. Określenie „straight bourbon” wymaga natomiast co najmniej dwóch lat w odpowiednich beczkach. Wiek podany na etykiecie opisuje dojrzewanie w beczce, a nie czas, przez jaki butelka stała w domowym barku.

Starszy nie zawsze oznacza lepiej dopasowany do gustu. Znaczenie mają także receptura zacieru, warunki magazynowania, beczka i moc produktu. To dane potrzebne do porównania stylu, a nie medycznej lub odżywczej jakości alkoholu.

Czym wyróżnia się szkocka whisky?

burbon whisky

Scotch whisky musi powstawać i dojrzewać w Szkocji. Wymaga przynajmniej trzech lat w dębowych beczkach o pojemności nieprzekraczającej 700 l i co najmniej 40% alkoholu przy butelkowaniu. Przepisy nie nakazują, by każda beczka była wcześniej używana, choć takie beczki są szeroko stosowane.

Single malt Scotch whisky powstaje w jednej destylarni z wody i słodowanego jęczmienia, w destylacji okresowej w alembikach. Blended Scotch whisky jest inną kategorią, łączącą whisky słodowe i zbożowe. Nie należy wrzucać do jednej listy marek szkockich, irlandzkich i poszczególnych typów whisky bez sprawdzenia oznaczenia.

Skąd aromat wanilii i karmelu?

Na smak wpływają surowiec, fermentacja, destylacja oraz związki wydobywane z drewna podczas dojrzewania. Nowa opalana beczka może wnosić wyraźne nuty waniliowe, palone i kojarzące się z karmelem. Takie wrażenie smakowe nie musi oznaczać dodania cukru do bourbonu.

Alkohol dostarcza energii niezależnie od słodkiego smaku. Jego obecność wiąże się też z ryzykiem zdrowotnym, dlatego antyoksydanty lub tradycja produkcji nie uzasadniają picia w celu ochrony serca czy mózgu. Sposób obliczania energii z alkoholu pokazuje artykuł o kaloryczności napojów alkoholowych.

Źródła